من جانیار هستم. متولد ۱۳۷۲ در سمنان. از ۱۴ سالگی موسیقی وارد زندگی‌ام شد و خیلی زود از یک علاقه ساده به بخشی جدانشدنی از زندگی من تبدیل شد. سال‌های زیادی را صرف گوش دادن، یاد گرفتن، تمرین کردن و تجربه کردن کردم. نه فقط برای اینکه بهتر بخوانم، بلکه برای اینکه بتوانم چیزی را که در ذهن و احساساتم جریان دارد، صادقانه‌تر بیان کنم.

در تمام این سال‌ها تلاش کردم مسیر خودم را پیدا کنم. مسیر هنرمندی که بیش از هر چیز به احساسات واقعی آدم‌ها علاقه دارد؛ به خاطره‌هایی که فراموش نمی‌شوند، به دلتنگی‌هایی که گاهی سال‌ها همراه ما می‌مانند و به لحظه‌هایی که زندگی را برای همیشه تغییر می‌دهند.

آواز، اصلی‌ترین زبان من برای بیان این احساسات بوده است. در کنار آن، نوازندگی گیتار و پیانو و همچنین تجربه ترانه‌سرایی و آهنگسازی، کمک کرده‌اند تا بتوانم دنیایی را که در ذهنم شکل می‌گیرد، کامل‌تر به مخاطب منتقل کنم.

در کنار خلق موسیقی، آموزش نیز بخش مهمی از مسیر من بوده است.

همیشه اعتقاد داشته‌ام که موسیقی فقط مجموعه‌ای از تکنیک‌ها و قواعد نیست؛ بلکه راهی برای پیدا کردن صدای شخصی هر انسان است. به همین دلیل سال‌هاست در زمینه آموزش آواز، صداسازی و سلفژ فعالیت می‌کنم و همچنان از یاد گرفتن و یاد دادن لذت می‌برم.

آثار من، از جمله «خاطرات»، «کادو»، «اقامت» و «تابلو خطر»، هر کدام بخشی از تجربه‌ها، دغدغه‌ها و نگاه من به زندگی را روایت می‌کنند.

بعضی از این قطعه‌ها از دل اتفاقات شخصی متولد شده‌اند و بعضی دیگر حاصل مشاهده و لمس احساساتی هستند که همه ما به شکلی آن‌ها را تجربه کرده‌ایم.

امروز، موسیقی برای من فقط یک حرفه نیست؛ بخشی از هویت من است. راهی برای ارتباط، برای روایت و برای ساختن لحظه‌هایی که شاید در میان شلوغی زندگی، بتوانند چند دقیقه‌ای مخاطب را با خودش، با خاطراتش و با احساساتش روبه‌رو کنند.

خوشحالم که اینجا هستید و بخشی از این مسیر را همراهی می‌کنید.